About the Bees



Als kind benijdde ik mijn klasgenootjes die duidelijk wisten wat ze wilden, waar ze goed in waren. Zij visualiseerden een duidelijke toekomst. Geen vragen, geen zoeken voor hen.
Ik daarentegen, ik zwalpte rond. Ik kon een beetje vanalles, verspreidde mijn interesses wijd, maar raakte ook snel weer verveeld. Achteraf gezien lag mijn pad van in de kleuterklas wagenwijd en helder verlicht voor me. Alleen, ik zag het niet, geloofde het niet, vertrouwde het niet.

Even een simpel extract ter verheldering.
Lezen leerde ik voor het me geleerd werd, leerkrachten doorheen mijn volledige studieloopbaan genoten van mijn woordenschat en de vruchten van mijn pen. Als groentje mocht ik meteen aan de slag bij een weekblad. Ondertussen zocht ik, dwaalde ik, beproefde ik.
Met mijn blog gaf ik me voor het eerst over aan die stille dwang binnenin die al jaren om mijn capitulatie vroeg. Soms vraagt het moed om te luisteren.

“For last year’s words belong to last year’s language
And next year’s words await another voice.
And to make an end is to make a beginning.”
― T.S. Eliot

Nog steeds ken ik een beetje van alles en van niets veel. Mijn interesses schieten onveranderlijk toch alle richtingen uit. De lijm die het allemaal bindt bestaat uit woorden. Geef me een thema, een issue, een item en ik bezweer het met woorden tot een magisch geheel.
Ik wil het niet meer intiem houden, ik wil het uitschreeuwen.
I want to buzz.
“About the Bees” verrijst hier en nu.

If you can dream it, you can achieve it.
Ik wil, ik kan, ik zal.



One Comments

  • els vanoppen 5 december 2016

    Goed geschreven, ook je artikel van thee dat ondervind ik ook , doen ze tegen mij ook… Gr.Els

Comments are closed.