Binnenweg



Hij heeft een gescheurde meniscus en moet geopereerd worden.
Dit soort letsel associeer ik automatisch met een voetballer.
“Hij” is echter geen voetballer. Hij is wel een fervent fietser. Neem hem het fietsen af, en zijn wereld vernauwt en verdonkert. Vandaar dat hij hoopt volgende week reeds onder het mes te mogen. En waarom ook niet?
Als hij een binnenwegje kent, dan zal hij het nemen. Of dat letterlijk op de fiets en de baan is, ofwel figuurlijk in zijn leven, dat is hem allemaal gelijk. Nu wil hij terug de fiets op kunnen, dus snijdt hij een stuk af in de rit naar de operatietafel.

“Life is like riding a bicycle. To keep your balance, you must keep moving.”
– Albert Einstein

Mijn vader. Van zichzelf beweert hij dat WOII eindigde omdat hij ter wereld kwam. Dit om even te zeggen dat hij al wat lentes telt. De carosserie laat het dan wel eens afweten. Zoals nu. Om dit te staven hoef ik maar even bij vrienden te horen. Ingreepje hier, operatietje daar, het lijkt soms wel alsof dokters en ziekenhuizen solden houden voor ingrepen bij zestig plussers. Helaas, de bijhorende rekeningen spreken dat wel meteen tegen. Maar gelukkig, wij leven in een land met uitstekende sociale voorzieningen.
Veel geluk Papa. En snel weer de fiets op!