De tijd van toen



Het rad des tijds draait, onveranderlijk, dag na dag, voor iedereen.
Wij voelden het niet.
Wij werden dertig jaar terug in de tijd geplaatst. De opgedoken rimpels zagen we niet, de zachtere kantjes aan onze karakters maakten het des te gezelliger en gemoedelijker. In gedachten zaten we nog steeds op de schoolbanken.

“Ik weet nog hoe we in de eetzaal zaten,” memoreerden ze, “en hoe we het over het jaar 2000 hadden. Dat leek zo ver weg. We zouden tegen dan echt oud zijn!” Die milleniumviering behoort ook al tot een ver verleden, wij zien allen in een niet zo verre toekomst Sara komen. Gelukkig bezaten we allemaal die magische capaciteit van de bijtjes: we transformeerden onszelf terug naar die tafel in de refter, onze breinen verjongden in een mum.

“That’s the fun of going to a high school reunion: it’s seeing the people who you were close to all those years ago, and re-exploring the relationships of the past.”
– Jon Hurwitz

Een schoolreünie van de middelbare school.
Met een halve klas aan tafel, vertellen over het nu, mijmeren over toen. En de jaren vielen weg. We waren weer die meisjes van 18 die nog een heel leven voor zich hadden. Verhalen genoeg, maar ook nog veel te beleven.